دیدی نانوا چطور خمیر نان سنگک را پهن میکند و درون تنور میگذارد؟!
چه اتفاقی می افتد؟!
خمیر به سنگ ها میچسبد!
اما نان،هر چه پخته تر می شود،از سنگها جدا میشود….
حکایت آدم ها همین است
سختی های این دنیا،
حرارت تنور است.
و این سختی هاست که انسان را پخته تر میکنند…
و هر چه انسان پخته تر میشود سنگ کمتری به خود میگیرد…
سنگ ها تعلقات دنیایی هستند‌…
ماشین من،خانه ی من،کارخانه ی من……
آنوقت که قرار است نان را از تنور خارج کنند سنگ ها را از آن میگیرند!
خوشا به حال آنکه در تنور دنیا آنقدر پخته میشود
که به هیچ سنگی نمیچسبد.

آرام ؟

آرام برای چه باید گرفت ؟

وقتی بمیریم ، خود به خود آرام می گیریم

پیش از آنکه بمیریم که نباید بمیریم

زندگی ما آدم ها حکایت یخ عرضهی است

که از او پرسیدند

فروختی ؟

گفت : نخریداریند، ولی تمام شد